Diversiteit aan gifstoffen

Diversiteit aan gifstoffen

(Premium)

Gifkikkers kunnen worden gerekend tot de meest giftige dieren op aarde. Het huidgif van één enkele kikker bestaat uit een cocktail van tientallen verschillende neurotoxinen. Er zijn al meer dan vijfhonderd verschillende soorten gif in de huid van gifkikkers aangetroffen en er zijn vermoedelijk nog honderden onbekende verbindingen die op ontdekking wachten. Enkele gifstoffen worden in de huid van een groot aantal gifkikkersoorten aangetroffen, maar veel van de chemische verbindingen zijn uniek voor het geslacht, de soort of zelfs de populatie waartoe de gifkikkers behoren. De meest algemene chemische componenten van het huidgif van de verschillende gifkikkersoorten bestaat uit stoffen uit de klassen: batrachotoxine, decahydroquinoline, histrionicotoxine, indolizidine, pumiliotoxine, pyrrolizodine, quinolizidine en tetrodotoxine (Saporito et al., 2009). De namen van sommige van deze klassen verwijzen naar gifkikkers waarin deze chemische verbindingen voor het eerst ontdekt zijn. De alkaloïde gifstoffen bestaan uit één of een serie van C5 of C6 koolstofringen waarin een basisch stikstofatoom is opgenomen. Aan de koolstofringen kunnen diverse verbindingen van koolstof, zuurstof, stikstof of waterstof hechten, waardoor een enorme diversiteit aan gifstoffen ontstaat. De meest complexe chemische verbindingen worden aangetroffen in de klasse van batrachotoxinen. Deze gifstoffen zijn het krachtigst en komen voor in de huid van de gifkikkers uit het geslacht Phyllobates. De meest giftige soorten zijn Phyllobates aurotaenia, P. bicolor, P. niche en P. terribilis. Een enkele kikker van deze soorten bevat voldoende gif om tot tien volwassen mensen een letale dosis te geven.

Premium artikel.
Het vervolg van dit artikel is alleen te lezen wanneer u als DN lid bent ingelogd.

Lees verder....

Theme picker

Back To Top