Kleuren kopiëren

Kleuren kopiëren

(Premium)

Niet giftige gifkikkers maken soms handig gebruik van het leergedrag van roofdieren (Stuckert et al., 2014). Omdat roofdieren het uiterlijk van kikkers kunnen associëren met giftigheid, loont het voor niet giftige kikkers om in uiterlijk sterk op de giftige soorten te lijken waarmee ze hun verspreidingsgebied delen. Doordat niet giftige gifkikkers die een beetje op de giftige kikkers lijken niet meer door roofdieren worden aangevallen, zullen deze individuen en hun nakomelingen succesvoller zijn dan hun niet giftige soortgenoten die minder op de giftige soort lijken. De signalen die een soort gebruikt om giftigheid kenbaar te maken, kunnen dus door natuurlijke selectie via predatie een sterk gelijkend uiterlijk in andere soorten teweeg brengen. Deze vorm van selectie wordt mimicry genoemd en daarin worden twee vormen onderscheiden die ook bij gifkikkers worden aangetroffen. Bij de eerste vorm, Batesiaanse mimicry, kopieert een niet giftige soort het uiterlijk van een andere giftige soort. De niet giftige Allobates femoralis lijkt bijvoorbeeld sterk op de giftige Ameerega picta en Am. hahneli. In hetzelfde gebied komt bovendien Lithodytes lineatus voor die eveneens niet giftig is en het uiterlijk van Am. picta en Am. hahneli kopieert. Bij de tweede vorm, Mülleriaanse mimicry, kopieert een giftige soort het uiterlijk van een andere giftige soort. De giftige Ranitomeya imitator lijkt in verschillende populaties bijvoorbeeld op het uiterlijk van de giftige R. variabilis, R. summersi of R. fantastica (Twomey et al., 2013; 2016). De twee giftige soorten hebben elk voordeel bij een sterk gelijkend uiterlijk. Roofdieren hoeven dan maar één patroon te onthouden dat giftigheid betekent en worden niet in de verleiding gebracht om afwijkende kleuren of patronen toch nog eens te proeven. Hoe sterk de kopieerder op de giftige soort gaat lijken, hangt af van de giftigheid van de giftige soort. Hoe krachtiger het gif van de soort die model staat voor het uiterlijk van zijn kopieerder, hoe minder precies de kopieerder op het model hoeft te lijken. Dat is bijvoorbeeld het geval bij mimicry tussen de niet giftige Al. zaparo en twee modelsoorten die Al. zaparo over zijn verspreidingsgebied kopieert (Darst & Cummings, 2006). Wanneer Al. zaparo naast Am. bilinguis voorkomt dan lijken de twee kikkers meestal sterk op elkaar. De giftige Am. bilinguis heeft een rode rug en gele signaalvlekken op zijn poten. Omdat

Premium artikel.
Het vervolg van dit artikel is alleen te lezen wanneer u als DN lid bent ingelogd.

Lees verder....

Theme picker

Back To Top